بر مدار عقلانیت – دوگانه خودی و غیر خودی

بدون دیدگاه Share:
دوگانه خودی و غیر خودی

مهربانی یک رفتار مقتدارنه ی ناشی از عزت نفس بالا و میوه شیرین “من خوبم- تو خوبی – همه خوبند” است. خودی و غیر خودی نداشته و برای تمام هم سیاره ای ها است. اگر چه ممکن است برای سایرین به صورت رفتار خنثی باشد ولی هرگز ظلم، بی انصافی و شکنجه ندارد. نمی شود کسی عزت نفسش بالا باشد و مهربان باشد، در طول روز به شکنجه گری و زورگویی اشتغال داشته باشد و غروب با همسر و فرزند با محبت رفتار کند.

اینگونه افراد آسیب دیده های شدید دوران کودکی هستند که ” من خوبم- تو بدی” داشته، وابسته و مهرطلب هستند. محبت گزینشی برای خودی ها و ظلم عمومی به غیر خودی ها حتی حیوانات، شعار حمایت از تیم خودی و توهین ناموسی به بازیکن حریف، تعارف حین خروج از درب خانه اما توحش حین رانندگی و تمام رفتارهای دوگانه این چنینی؛ علامت بارزی از ضعف بسیار شدید عزت نفس هست.

آرمش نیز در وادی عقلانیت و واقع بینی است. عاقلانه برای خود، باورها، اصولی منعطف و مهربانانه در راستای دوست داشتن خود و آسیب نزدن به سایر هم سیاره ای ها قرار دهیم و واقع بینانه بدانیم افراد سمی وجود دارند.

انسان هایی با رنج هایی در روان که موجب آسیب ما می شوند. این عزیزان را بدون هیچ بار هیجانی منفی، فقط رها کنیم و فاصله بگیریم. راز آرامش در پر کردن اطراف خود با افراد با عزت نفس بالا، مهربان، عاقل و دوری بدون نفرت و کینه از متفاوت های متعصب آسیب زن است.

اگر در وجودمان دوگانه خوب ها و بدها بسازیم، دوگانه ی دوست و دشمن خلق کنیم و در اندیشه ی اصلاح بدها و یا مبارزه با دشمن ها باشیم، روی آرامش را نخواهیم دید.

وظیفه ما خودمراقبتی، خودکنترلی، خوددوستی و همه دوستی(تمام هم سیاره ای ها) است. فقط بعضی ها را نزدیک نگاه می داریم و از عده ای، در کمال احترام و همچنین رعایت حقوق انسانی و شهروندی، فاصله می گیریم! اصلا شاید من برای آن ها سمی حساب بشوم، نه؟

مطالب مرتبط