دعوا، نمک زندگی مشترک؟

4 دیدگاه Share:
دعوای زناشویی
بارها شنیده شده که می گویند بروز دعوا در زندگی زناشویی اجتناب ناپذیر است و اصطلاحاً نمک زندگی است. با این گزاره موافقید؟

از آنجایی که انسان دارای دانایی و توانایی متغیر است و در لحظات مختلف، نظرات متفاوتی دارد، گاهی تحت تاثیر والد یا کودک یا بالغ عمل می کند و خود با خود، در تعارض است! به همین سبب هم پیش می آید از گفته ها، نگفته ها و اعمال خود، متعجب یا پشیمان شویم و گاه منتقد خود هستیم. پس رخ دادن تعارض با فردی دیگر، که بخصوص در تماس نزدیک و مداوم با ما هست و معمولاً کلام، رفتار و تصمیمات هر دو هم، بر یکدیگر موثر است، از نظر من ناگزیر است.

اما نکته اینجاست که نباید هرگز به دعوا یا عصبانیت منجر شود.این است که دو انسانی معمولاً با هم بودنِ زیبا و باشکوه و روبه رشد و در سایه‌ی آرامشی دارند که مهارت حل مساله، مهارت ابراز وجود موثر و مدیریت خشم را آموخته باشند و هوش هیجانی بالایی داشته باشند.

اگر موضوعات مورد تعارض، به‌خوبی مطرح شده و به تبع آن در صدد کشف راه حل باشند و نه پیدا کردن مقصر، مسوولیت پذیر باشند و اگر اشتباهی کرده اند، پذیرفته، عذرخواهی نموده و در صدد جبران و همچنین رفع ایرادات خود باشند و متعصب نبوده و راه حل و نظر خود را بهترین و تنها راه حل خوب و مفید ندانند و همچنین قابلیت دریافت نظرات مفیدتر جدید و اصلاح باورهای قدیمی خود را هم داشته باشند و در نهایت دانایی و جنبه‌ی مراجعه به روانشناس و متخصص را داشته باشند.

در صورت ورود به فاز دعوا چه باید کرد؟

دعوا معمولاً مشارکت دو نفره می خواهد مگر اینکه با پارتنری مواجه باشیم که اختلالات شدید دارد و علامت سوال است که چرا این رابطه باقی مانده است. اما اگر به آن اندازه شدید نباشد، کافی است یک نفر “توجه آگاه” باشد و در همان لحظات طوفانی، از پارتنر عصبانی عذرخواهی کرده و تقاضا کند اجازه دهد در زمانی دیگر مسئله را بررسی کنند و فعلاً وقفه داده و محیط را ترک کند.

با وجود دیدگاه برنده برنده برنده آیا ممکن است کار به دعوا کشیده شود؟

مسلمّاً قرار است یکی از ارکان همیشگی در ازدواج که در هیچ زمان و مکانی و تحت هیچ شرایطی نقض نشود، نگاه برنده برنده برنده، بین زن و شوهر باشد که اگر آنرا فراموش نکنند،معمولاً کار به دعوا و عصبانیت نمی کشد.

لجبازی در این میان چه نقشی دارد؟

لجبازی فرآیندی محصول “والد منتقد” یا “کودک مطیع” بوده و هرگز در ساختار برنده برنده برنده قرار ندارد.

 

دکتر احسان رضاپور لرکی

مطالب مرتبط

4 دیدگاه

  1. ممنون از مطالب خوبتون. خوندن این متن باعث شد که متوجه بشم ازین به بعد باید در انتخاب کلمات و جملاتم هم مراقب و آگاهانه تر عمل کنم چونکه از این دست اصطلاحات و مَثَل ها (دعوا نمک زندگیه) که در فرهنگ ما قابل قبول و پذیرفته شده هستن بسیار زیاد استفاده میشه غافل ازینکه میتونن کاملا خلاف علم و منطق باشن.

    1. درود بر شما. سپاس از همراهی و توجهتون. تفاوت دیدگاه و گفتگوی مودبانه‌ی آرام جهت رسیدن به نتایج مفید برنده برنده برنده، از ملزومات هر با هم بودنی است، چه یک دورهمی کوچک چه ازدواج. دعوا و عصبانیت و مقصریابی و توهین و تهدید و… از علایم عدم بلوغ اجتماعی، ضعف هوش هیجانی و خارج شدن مدیریت رفتاری از دست “بالغ” میباشد. هر لحظه از خود بپرسیم اکنون چه کار مفید سالم و یا شادی میتوانم انجام دهم؟ یا این احساس و رفتاری که الان دارم، در راستای منافع من و پارتنرم و نهایتن سایر هم سیاره ایها هست؟

    1. درود و ارادت. سپاس از همراهی و توجهتون.
      لجبازی از جمله رفتارهای ناکارآمد با منشا “والد منتقد” یا “کودک تطبیق یافته” بوده که نفع عقلانی و واقع بینانه طولانی مدتی برای هیچکسی ندارد. من اگر لجباز هستم بهتر است بدانم پیشنویس و الگوی رفتاری و مواجهه‌ای نامناسبی دارم که لازمست با کمک متخصصین آن را برطرف نمایم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *