پرورش تفکر نقاد

1 دیدگاه Share:
پرورش تفکر نقاد

تفکر نقاد حالت رشد یافته و متعالی اندیشیدن با هدف رسیدن به واقعیت، آنگونه که هست، نه آن چیزی که عرفی و عادتی درست می‌دانیم و دوست داریم که باشد.

اساس تفکر نقاد استفاده از “عقل”، استدلال و تحلیل مبتنی بر واقعیات علمی، آماری و محسوسات و تمام چیزهایی است که قابل سنجش و اندازه گیری می‌باشند.

پس حداقلیات دستیابی به مهارت تفکر نقاد : ۱- داشتن عقل و استفاده از آن “چون بعضی‌ها ندارند، و برخی هم که دارند، در موارد و مواقعی از آن استفاده نمی‌کنند”. ۲- مدیریت “بالغ” که به نوعی دریافت و ارزیابی و ارسال داده ها بدون دخالت احساسات و هیجانات است، به جای مدیریت “والد” یا “کودک”. ۳- واقع بینی به جای توهم و تخیل. ۴- آرمانگرایی به جای ایدئولوگ بودن”آرمانگرایی تعهد به مفید و برنده برنده برنده بودن منعطفانه است، برخلاف ایدئولوژی که در آن فرد یک مجموعه را به طور کامل می‌پذیرد، به او اجازه ی ارزیابی و بازبینی و تحلیل و نقد نمی‌دهند و فرد باید مقلد و مطیع محض باشد”.

دکتر هولاکویی و دکتر سرگلزایی رو به عنوان نمادهای تفکر نقاد معاصر می شناسم. برای پرورش تفکر نقاد می توان گام های عملی زیر را طی کرد:

  • مطالعه ی کتب تحلیل رفتار متقابل، رشد دادن “بالغ”، و بازبینی باورهای “والد” و راستی آزمایی علمی و عقلی آنها.
  • تمرین کنیم در برابر هر دیدگاهی پرسش‌گری نموده و دلایل و مستندات علمی و واقع بینی بخواهیم.
  • به هیچ فردی، هیچ حزبی، هیچ مجموعه و تشکیلاتی “چک سفید امضا” ندهیم و هر سخنی از هرکسی را بدون تحلیل دقیق علمی و با مبنای برنده برنده برنده، نپذیریم.
  • خود را عادت دهیم به مطالعه ی منظم کتاب‌های علمی عقلی واقع بینانه و خلاصه کردن و تلاش بر نقد نوشتن بر آنها و نهایتاً به تحلیل و نتیجه گیری شخصی رسیدن.

دکتر احسان رضاپور لرکی

مطالب مرتبط

1 دیدگاه

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *